Mijn persoonlijke koekblik.

Omdat mijn stage nog best een eind weg is en ik geen accommodatie kon vinden in de regio van het ziekenhuis waar ik loop omdat die buurt niet bepaald veilig is, had ik een auto nodig om naar m'n stage te rijden.

Vandaag kwam een bekende autoverhuurder langs om mij daarna zijn auto's te laten zien en alles samen te regelen. We praten hier niet over het Europese idee met mooi gepoetste auto's van een paar jaar geleden.. Nee we hebben het hier over roestige koekblikken van de vorige eeuw met toch stuk voor stuk een paar tientallen ongelukken op de teller. Een APK doen ze hier al helemaal niet aan. Het zijn koekblikken met een reden, het hi-jack risico hier in pretoria. Nieuwe auto's zijn een doelwit voor mensen die ze op de weg stelen bij bijvoorbeeld een stoplicht.

Dit was dan ook het begin van een disclaimer van een half uur over de do's en dont's van autorijden in Zuid Afrika. Hoe je moet dealen met de bedelaars en de autowassers op de kruispunten, nooit stoppen voor rode lichten in het donker, ten allen tijde alle deuren op slot nog voor je gordel om is en hoe je de bewakers van garages en parkeerplaatsen best een tweedelige fooi belooft met een deel op voorhand en een deel achteraf als alles oké is.

Voor mij werd het dan een beige Volkswagen Jetta. Vierkant, duidelijk al veel aan vervangen en gewerkt, geen airco maar het rijdt! Oh, en natuurlijk het stuur rechts! Want ze rijden hier dus links.. Dat kostte nog wat tijd om te wennen, zeker rotondes! Gelukkig doen ze hier niet aan voorrang en haalt iedereen je van elke kant in dus daar hoef je links en rechts niet te onthouden.

De volgende dag zou ik alvast een proberen naar het ziekenhuis te rijden om bekend te worden met de regio zonder dat er tijdsdruk is. Bewapend met print-outs van google maps en een stratenboek gingen we aan de slag! Dat stratenboek is nog een verhaal op zich. Dit boek was 5 jaar oud ongeveer. Laat het nu het geval zijn dat zo'n twee jaar geleden de overheid besloten heeft om alle straatnamen te veranderen in 1 klap. Geen enkele straat heet nog hetzelfde... Dat werd dus afslagen tellen.

Daar gaan we dan. Ongeveer 10 minuten op weg, ik nader een stoplicht op een driebaansweg waar ik rij in het midden. Stopt plots een taxi-bus (voor de Zuid Afrikanen die levensmoe zijn maar toch nog ergens heen willen) op de linker baan en de auto erachter schiet opeens mijn baan op. Ik plots remmen...... *knal* ........

Daar sta je dan, volledig stil, niet in staat te rijden en nog geen idee wat er precies gebeurd is. Ik ben redelijk zeker dat ik op tijd stopte! En dat alles midden op een drukke straat waar alles om je heen schiet. Er verzamelen zich zon 8 mensen om m'n auto heen. De ene belt sleepwagens, een ander vind het een perfect moment om mij fruitsap te verkopen en weer een ander bedelt om geld. Gelukkig waren anderen behulpzaam en begonnen ze de auto's opzij te leiden. Nog geen 3 minuten verder kwam de eerste sleepwagen ongevraagd mijn auto vast koppelen. Gelukkig was ik gewaarschuwd. Ze doen oh zo behulpzaam, maar je auto krijg je pas weer na betaling. Dus met veel geroep uiteindelijk weg gekregen. Maar enkele minuten later staat de volgende voor me... Zo heb ik er 3 mogen wegsturen tot de verhuurder er was en de auto heeft weggesleept en mij thuis gebracht.

Einde van de middag is de verhuurder terug. Heel technisch verhaal. Kwam er op neer dat een schroef die vast moest zitten niet vast zat en gebroken was bij de rem-actie. Maargoed, ik had m'n koekblik weer terug en het zou niet opnieuw mogen gebeuren.

Wat een dag... en nog altijd niet bij het ziekenhuis geweest, maar we zullen wel zien. Hopelijk gaat er morgen niets mis en weet ik het goed te vinden.

PS: Omdat sinds vrijdag het internet het niet meer doet zijn deze blogs wat verlaat en meteen met twee geplaatst. De volledige staf van de internetprovider vond het een goed idee om op vrijdag om 13u te stoppen, het was immers bijna weekend. Wachten tot maandag dan maar..